گفتگو با نغمه ثمینی نویسنده شهرزاد درباره فصل 2 سریال
به گزارش چهرهنیوز به نقل از آی سینما، نغمه ثمینی نویسنده نام آشنایی در حوزه تیاتر است، اما تجربههای موفقی چون «خون بازی» و «سه زن» را نیر در کارنامه دارد، اما بدون شک موفقترین تجربه او د راین فضا سریال «شهرزاد» است.
این نویسنده در گفت و گو با روزنامه شرق، از همکاری 10-12 سالهاش با حسن فتحی برای نگارش چند فیلمنامه میگوید که در این سالها به نتیجه نرسیدهاند؛ تا اینکه تابستان سه سال پیش قصهای درباره کودتای 28 امرداد که از دورههای تاریخی مورد علاقه اوست، به شکلگیری داستان «شهرزاد» ختم میشود: «من طرح را خواندم و داستان را دوست داشتم. البته قصه تا حدی از من دور بود، این قصه چند فضای کلی داشت که من با برخی از آنها ارتباط برقرار نکردم؛ مثلا فضای گانگستری از من دور بود، فضای سیاسی برای من بینهایت جذاب بود و البته فضای عاشقانه خیلی به من نزدیک بود و دوست داشتم نگارش فیلمنامه را آغاز کنم.»
به گفته او، در همکاری برای نگارش «شهرزاد»، طرح اولیه از حسن فتحی بوده است اما فیلمنامه را ثمینی نوشته که در نهایت باز هم با نظر کارگردان بخشهایی جابهجا میشوند یا بر اساس ایده کارگردانی چیزهایی اضافه یا کم میشدهاند. البته اینطور که ثمینی میگوید فتحی با دست و دلبازی دیالوگنویسی را هم به او سپرده است: «چیزی که درباره «شهرزاد» برایم جالب بود این است که من و آقای فتحی یک نقطه خیلی مشترک داشتیم و آن این بود که هر دوی ما بهشدت به داستان علاقهمند بودیم. خیلی وقتها شده بود که با کارگردانهایی کار کردم که به داستان اعتقادی ندارند؛ درصورتیکه من عاشق داستان هستم و هر پیشنهاد داستانی من، به نظر آنها گلدرشت میآید و پیشنهادهای بدون داستان آنها به نظر من خالی و بیحس است، ولی آقای فتحی اینطور نبود.
همین الان برای فصل دوم وقتی پیشنهاد داستانی میدهم، آقای فتحی داستان را گسترش میدهد؛ بنابراین فکر میکنم این نقطه مشترک خیلی به ما کمک کرد و البته نگاه مشترک ما به موضوع 28 امرداد بسیار موثر بود.» ثمینی همچنین بسیار به قصه معتقد است و با نظر برخی درباره اینکه زمان قصه گفتن گذشته موافق نیست.
او در ادامه درباره نحوه پرداختن به واقعه 28 امرداد نیز اینطور توضیح میدهد: «به دلایل متعدد ما نمیخواستیم وارد کارکرد سیاسی 28 امرداد شویم و اگر قرار بود وارد اتفاقات سیاسی شویم ممکن بود سریال تبدیل به یک بیانیه سیاسی شود و به نظرم این کار نویسنده کتاب است نه فیلمنامهنویس، اما یک چیز را نمیتوانیم درباره فیلمنامه فراموش کنیم و آن این است که نقطه شروع داستانهای شخصی آدمهای این فیلم، از یک واقعه تاریخی و سیاسی است و به نظر من فیلمنامه از این حرف میزند که این واقعه تاریخی و سیاسی در شکل کلان میآید و میرود، ولی بیتردید در زندگی افراد موثر است و اثر تراژدی و زهر خودش را در زندگی شخصی آدمها میگذارد.
درباره «شهرزاد» چیزی که مدام از خودم میپرسیدم این بود که قصه از کجا شروع شد؟ در واقع تراژدی شخصی آدمها در این سریال از یک اتفاق سیاسی آغاز میشود.» اما نکته جالب در صحبتهای ثمینی، به شخصیتهایی بر میگردد که این روزها از سوی مردم مورد استقبال قرار گرفتهاند، به گفته او شخصیت «بزرگ آقا» در طرح اصلی وجود داشته است: «آقای فتحی یک تصویر کلی از آن داشت و تصویر نزدیک به چیزی بود که میبینید؛ یعنی شخصیتی که درعینحال خشن است، آدم محتاطی هم هست. من این شخصیت را درک کردم و تمام سعیام این بود که این شخصیت پارهپاره نشود. دراینمیان حلقهای که شخصیت منفی و مثبت بزرگآقا را به هم وصل میکند، پیدا شد و آن عشقی بود که درکشدنی است، اما چون شخصیت اول ما را به دردسر میاندازد، دوستش نداریم و متوجه میشویم که بزرگآقا شهرزاد را دوست دارد. در واقع این شخصیت ذرهذره ساخته شد.
خاطرم هست اولین سکانس بزرگآقا زمانی بود که شهرزاد به خانه بزرگ آقا میرود و او شهرزاد را نصیحت میکند که وظیفه زن این هست که به بچه و زندگیش برسد. زمانی که این دیالوگ نوشته شد، احساس کردم این شخصیت پیدا شد. آدمی با ظاهر مدرن و باطن سنتی. عشقی که با آن درگیر است و درعینحال نمیتواند توجیهش کند. در مناسبات قدرت است و مجبور است چیزهایی را به دست بیاورد. دختری دارد که عاشقش هست، اما درعینحال روی دستش مانده است. برادرزادهای دارد که دوستش دارد، اما در نهایت دوست داشت یک شکل دیگری بود و همه این ها برای من شخصیت «بزرگ آقا»را ساخت.»
به گفته او، از اول مشخص بوده که شخصیتهای اصلی داستان بزرگ آقا، شهرزاد، قباد و فرهاد هستند و در این وضعیت، شهرزاد در موقعیتی عجیب بین سه مرد قرار دارد که هر سه آنها دوستش دارند و در واقع در یک مربع عاشقانه گرفتار شده است: «دوست داشتم شخصیت زنی بسازم که قوی و محکم و متفکر است، اما درعینحال انسان است.» اما بخش دیگری از حرفهای ثمینی به بازیگرانی باز میگردد که شخصیتهای خلق شده توسط او را بازی کردهاند. به گفته او، حسن فتحی در بحث انتخاب بازیگر به هیچوجه کوتاه نیامده و گروه ایدهآلش را دور هم جمع کرده است.
ثمینی حضور ترانه علیدوستی، شهاب حسینی را رویایی میداند که محقق شده است: «واقعیت این است از روزی که مینوشتم، آرزو میکردم خانم علیدوستی نقش شهرزاد را بازی کند؛ چراکه به نظر من شهرزاد دقیقا همین شکلی است که میبینید. یک زیبایی خیلی ملایم، اما در کنارش یک جور قدرت و معصومیت کودکانهای دارد که باورش میکنیم. ترانه علیدوستی یک انتخاب درخشان بود و من به رویایم رسیدم. برای قباد آقای حسینی یکی از خیالهای من بود که محقق شد.»
اما همانطور که به تعبیر بسیاری از منتقدان بازی علی نصیریان در نقش بزرگ آقا درخشانترین بازی در این سریال است، ثمینی نیز درباره بازی نصیریان در این نقش نکته جالبی میگوید: «بزرگآقا، بهتر از چیزی شد که در متن بود و آقای نصیریان چیزهایی در نقش پیدا کرد که من زمان نوشتن به آن فکر نمیکردم و البته بازیگران دیگری مثل آقای مصطفا زمانی یا پریناز ایزدیار و… . شخصیتهای اصلی انتخابهای خوبی هستند و البته باقی بازیگران و خوشحالم که آقای فتحی سر انتخابهایش ایستاد؛ چراکه سخت است این تعداد از بازیگران خوب را در یک زمان طولانی در اختیار داشته باشید و آقای فتحی حتی سر یک بازیگر کوتاه نیامد و تمام بازیگران ایدهآلش را کنار هم داشت.»
ثمینی که در میان صحبتهایش استقبال از «شهرزاد» را غیر منتظره میداند، با توجه به بازخوردهای مردمی اینطور میگوید: «متوجه شدم عشق داستانی تکراری است که همیشه برانگیزاننده است. نکته دومی هم که متوجه شدم این است که مخاطب در جزییات خیلی دقیق است و این خیلی ترسناک است. اگر به روز اول نگارش «شهرزاد» برمیگشتم، حتما بر جزییات متمرکز میشدم.»
اما او با بیان نکته سوم به بازنویسیهای «شهرزاد» نیز اشارهای کوتاه میکند:«نکته سوم اینکه پیچ و خمهای داستانی در فصل دوم باید غیرمنتظرهتر باشد. ابتدا برای فصل دوم طراحی دیگری داشتیم، اما با توجه به استقبال مردم طراحی مجددی کردیم که قصه را بهاصطلاح پرجانتر و غیرمنتظرهتر روایت کنیم.»
توضیحی که بتواند به ما در رفع لینک خراب کمک بکند. مثلا چه کیفیتی و چه قسمتی از این سریال مشکل خرابی دارد.
